Gazze’de sonunda anlaşma yapılabildi demek isterdim ama maalesef saldırılar durmuyor ve katliam devam ediyor. Sosyal medya da katliamın bitmesinden dolayı çocukların sevinçlerini gösteren videolar gerçekten de insanların içini ısıtan ve keşke orada olsam da o çocuklara sarılabilsem dedirtiyordu. Çocukların sevinçlerini kursaklarında bıraktılar ama o çocuklar elbet haklarını alacaklardır bunu yapanlardan. Çocuklar gökyüzünden bomba seslerini değil kuş cıvıltılarını dinlemeli.

Geçenlerde bir film izledim, aklıma Gazze geldi ve üzüntüm ikiye katlandı resmen. İnsanın kalbine bir ok gibi saplanıyor film. Daha önce hiçbir filmde bunu hissetmemiştim. Çünkü hem gerçek olaylardan alıntılanmış bir film hem de günümüzde de bu olayları yaşayan insanlar, çocuklar hala var maalesef.

Bahsettiğim film eski bir anime yapımı olan ve 2.Dünya Savaşı sırasında Japonya halkını anlatan Ateş Böceği Mezarlığı. Bu filmdeki ana karakterler ise Setsuko ve Seita kardeşler. Bu iki karakter ailelerini kaybediyor ve savaşın ortasında tek başlarına hayatta kalmaya çalışıyorlar.

İnsan bu filmi izleyince Gazze’yi düşünmeden edemiyor ve filmin hüzünlü atmosferini daha çok hissediyorsunuz.

Umuyorum ki artık bu katliamlar bir an önce biter ve dünya çocukları huzur ve barış içinde yaşamaya devam eder. Çocuklar gökyüzünden silahları değil bulutları, kuşları izlemeli. Uygur türkü ve Filistin’deki kardeşlerimizin yaşadığı zulümlerin en kısa sürede bitmesini ve yaşadıkları kabus dolu günlerin son bulmasını diliyorum.