Geçenlerde karşıma Instagram’daki @okulcomtr sayfasında bir yazı çıktı, bir öğretmenimizin bir adet çikolata ile çocuklara nasıl güzel davranışlara teşvik ettiği ve sonucunda da çocukların iyilik için nasıl yarıştığı ve okulu sevmeye başladıklarını anlatan bir velinin yazısı. Bu o kadar güzel ve tabiri caizse tatlı bir örnek ki…

Olay şu ki; çocuklar bir hafta boyunca birbirlerine karşı daha nazik ve paylaşımcı oluyorlar ve her bir iyiliği arkadaşının ismini de belirterek yazıyorlar. Haftanın sonunda oylama yapılıyor ve en çok hangi çocuk iyilik yapmışsa ona bir çikolata veriliyor.

Çocuklar ilk önceleri tabi ki çikolata yiyebilmek için birbirlerine karşı daha nazik ve kibar davranıyor ama daha sonra bu davranış kalıbı onlara öyle güzel bir şekilde akıllarına yerleşiyor ki sonucunda da istemedikleri arkadaşlarına karşı bile iyi davranmaya başlıyorlar ve iyiliği, paylaşmayı öğreniyorlar, sınıfta kavga ve gürültü yerine huzur ve barış hakimiyet sağlıyor.

Bu olay zinciri sırasıyla şartlı koşullanma, içsel motivasyon ve sosyal öğrenmeye çok güzel bir örnek. Çocuklar ilk başta çikolata karşılığı iyilik yapsalar da zamanla bu davranışı benimsiyorlar.

Sosyal gelişim ve dil gelişimleri üzerinde de olumlu yönde etkileri bulunan bu örnek gibi iyi davranışları pekiştiren uygulamalar özellikle okul öncesi ve ilkokul döneminde çok önemli.