1. Açık İletişim Kurun

• Çocuğunuzun okul gününü yargılamadan dinleyin.
• “Bugün seni üzen bir şey oldu mu?” gibi açık uçlu sorular sorun.
• Zorbalık anlatıyorsa sakin kalın; suçlayıcı olmayın.

 2. Belirtileri Fark Edin

• Okula gitmek istememe, ani not düşüşü
• İçe kapanma, huzursuzluk, uykusuzluk
• Eşyaların sık kaybolması ya da zarar görmesi

Bu işaretler konuşma başlatmak için birer ipucu olabilir.

 3. Güven Duygusunu Güçlendirin

• “Yanındayım, birlikte çözeriz” mesajını verin.
• Çocuğun kendini suçlu hissetmesine izin vermeyin.

 4. Çözüm Odaklı Yol Haritası Oluşturun

• Ne zaman, nerede, kimler tarafından olduğu gibi somut bilgileri not alın.
• Okul yönetimi ve rehberlik servisiyle iş birliği yapın.
• Çocuğu zorba ile tek başına yüzleştirmeye zorlamayın.

 5. Siber Zorbalığa Karşı Önlem Alın

• Dijital platformlarda gizlilik ayarlarını birlikte gözden geçirin.
• Kanıtları (ekran görüntüsü) saklayın, gerekirse bildirin.
• İnternette saygılı iletişim kurmanın önemini konuşun.

 6. Empati ve Sosyal Becerileri Destekleyin

• Rol oynama ile “hayır deme”, yardım isteme ve arkadaşlık becerilerini çalışın.
• Empatiyi ev içinde modelleyin.

 7. Gerekirse Profesyonel Destek Alın

• Okul psikolojik danışmanı veya bir uzmandan destek almak, süreci hızlandırır.

Unutmayın: Zorbalık çocuğun suçu değildir. Ailenin kararlı, sakin ve destekleyici duruşu çocuğun iyilik hâlini güçlendirir.

Ali Devrim/Eğitimci