Bugün 2 Nisan 2023, Dünya Otizm Farkındalık Günü. Uzmanlar, otizmi doğuştan gelen ‘nörobiyolojik’ tabanlı, karmaşık bir gelişim bozukluğu olarak tanımlıyor. Beyin yapısını etkileyen süreçte otizmli birey çevresiyle yeteri kadar sosyal ilişki kuramama, dil-iletişim sorunları yaşaması ve problem oluşturan kalıplaşmış davranış biçimi sergilemesine neden olmaktadır, deniliyor. 1970’te 2500 kişiden 1 kişi, 2021’de ise bu rakam 44 kişiden 1 kişi otizmli. Otizmli birey sayısının yıllara göre ‘katlanarak’ artış gösterdiği gerçeğiyle hareket edildiğinde, görev ve sorumluluk bilinci taşıyan herkese önemli görevler düşmektedir…
365 GÜNDE BİR KEZ HATIRLANMAMALI!
Hatırlanmak kadar anlamlı, ne olabilir ki! Özel gereksinimli (engelli) her bir bireyi olduğu gibi, Allah’ın özel kulları olan otizmli bireyleri de hayatın her anında hatırlamak önem taşmaktadır. Allah (cc) onları cennetiyle müjdeliyor. Otizmli bir bireyin aileyle yaptığımız röportajda, babası özel çocuğunu göstererek ‘Hocam inşallah çocuğum benim sırat köprüsünde anka kuşum olur’ sözleri, dün söylemiş gibi her daim aklımızda. O nedenle, özel çocuklarla ilgilenmek kadar güzel/anlamlı daha ne olabilir ki, onları hatırlamayı bir günle sınırlandırmamak gerekiyor. Birleşmiş Milletler (BM) 1992 yılında aldığı kararla 3 Aralık gününü ‘Engelliler’, 2008 yılında aldığı bir başka kararla 2 Nisan’ı ‘Dünya Otizm Farkındalık Günü’ olarak kutlama kararı almış. Hal böyle olunca, akla şu soru geliyor; “Özel gereksinimli (engelli) bir bireyin, yılda sadece bir kez değil, her gün hatırlanması daha makbul olmaz mı?” Biz böyle bir dinin, böyle bir neslin bireyleriyiz. BM’nin dünya düzeni üzerinde ki kuralları haçlı anlayışa göre yönettiğini görmekteyiz. Spor alanında da bunun çok sayıda örnekleri var. Zaman zaman yazılarımıza konu olmaktadır. Hal böyleyken, özel gereksinimli (özel) bireylere yönelik organizasyon ve etkinliklerde (sporda buna dahil) ölçü İslam olmalı. Olmalı ki geçici ve baki hayatta, aradığımız huzura ulaşalım, inşallah. Buda ancak, Müslümanlığımızın gerekliliğini yerine getirmekle olur…
PEYGAMBER ÜMMETİ OLARAK
SORUMLULUKLARIMIZ
Görme engelli birine rehberlik etmek, derman arayan dertliye yardım etmeyi sadaka niteliği taşıyacağının belirtilen bir dininin mensuplarıyız, elhamdülillah. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) ‘Allah sizin suretlerinize ve servetlerinize bakmaz, fakat kalplerinize bakar’ buyurarak, güzelliğin dış görünüşte değil, kalp ve amelde olacağına vurgu yapıyor. ‘Allah katında en üstün olanınız en muttaki olanınızdır.’ (Hucurat,49/13) ayetiyle de bir kez daha Allah katında üstünlüğün takva olduğunu dile getirilmiştir. Her defasında gündem oluşturduğumuz gibi spor işin, hayra yöneliş için bir ‘araç’ niteliğinde. Önemli olan insanımıza yarar sağlayarak, ebedi hayata hazırlık, bu imtihan sürecinde heybeyi yararlı ‘işlerle’ ile doldurmak, ‘Sizin en hayırlınız insanlara faydalı olanınızdır’ hadis-i şerifinin gerekliliğini yerine getirmek. İslam ile müjdelenme ve şereflenmek gibi ayrıcalığı yaşamak!
OTİZM BİREYLER İÇİN
HAREKET EĞİTİMİNİN ÖNEMİ
Evet, bugün 2 Nisan, ‘Dünya Otizm Farkındalık Günü’ dolayısıyla ‘Her farkındalık umuttur’, ‘Bizimle yürü’, ‘Otizm Farkındalık Günü’, ‘Fakında mısın?’ pankartlarla, konunun hassasiyetine dikkat çekilmeye çalışılacak. Dilek, duyarlılık ve çabamız, beklendiler pankartlarla sınırlı kalmayıp, uygulamaya geçilmesi ve devamlılık sağlanması. Sürecin hareket ve egzersiz açısından baktığımızda, sporun yararları saymakla bitmiyor. Konu hakkında daha önce yaptığımız röportajlar/yayınlarımızı hatırlatmak ve hatırlatmakta yarar görüyoruz. Dileriz bu güzellikler, toplumumuzun her kesimindeki vatandaşı kuşatması. Bu kuşatmayla ilgili ve yetkililerle dikkate alınması gereken o açıklamalar. Hayırlara ve vesile olsun inşallah.
Berkan Erdoğan (Beylikdüzü Otizm Anka Hareket Eğitimi ve Oyun Merkezi Kurucu Eğitim Koordinatörü);“Spor ile rehabilite edilmeyle birlikte otizmli bireylerde öğrenmenin önüne geçen stereotipler, rutinler, takıntılı davranışlar ve problem davranışlarda da azalma olacaktır. Yaşlarına uygun gelişimlerin tamamlanmasının ardından konulacak oyun ve branş eğitimleriyle akran etkileşimi ve iletişimi de daha sağlıklı bir şekilde olacaktır. Bu sayede bireyin toplum ve arkadaşları açısından kabulü de hızlı bir biçimde gerçekleşecektir…”
Şeyhmuz Begeç (Truva Otizm Gençlik ve Spor Kulübü Genel Koordinatörü); “İşe ilk başladığımda, bir arkadaşım ‘Bizim çocuklarımız uçak dahi kullanırlar’ demişti. Çocuklarımıza iyi bir eğitim verildiğimizde, birçok şeyi başardıklarına şahit olmaktayız. Çocuk hareket etmediği zaman, vücuttaki kas sistemi, refleks ve algı becerisi yeterince gelişmiyor. Biz burada atma-tutma-çekme gibi hareketler yaptırarak, çocuğun bedensel olduğu gibi zihinsel gelişimini sağlıyor, akran seviyesine getirmeye çalışıyoruz. Doğanın ne büyük mimarları, insanlarla uğraşanlardır. Paraşüte binen, yüzme, masa tenisi ve jimnastik branşlarında Türkiye Şampiyonu olan öğrencilerimiz oldu.”
Ender Öztürk (Everest Otizm Spor ve Yaşam Merkezi Genel Koordinatörü); “Spor ve Oyun ile bu çocukların dünyasına girerek, kısmi kısmi yönlendirmemiz başlıyor. Bu esnada, liderlik vasfımız ortaya çıkıyor. Hareket eğitimi çocuğun hayatında olmazsa olmaz bir eğitim şeklidir. Günlük hayattaki becerilerini kazanıyor. Çocukları ruhsal olarak da daha dikkatli hale getiriyor. Biz çocukları hareket eğitimiyle, yaşam becerilerine hazırlıyoruz. Küçük ve büyük kas gruplarını hareket eğitimi sayesinde aktif ediyoruz. Bu öğrenme sayesinde, günlük yaşam becerilerine bunları aktarıyorlar. Bu da yaşamlarını kolaylaştırıyor. Bu çocukların gelişimini gören ve mutlu olan ebebeynler bizim en büyük motive kaynağımız oluyor. Bu çocuklarla günü geçirmekten keyf alıyoruz. Spor, çocukların hayatına girilebilecek tek kanal. Sporu özelleştirerek, bu çocukların dünyasına rahatlıkla girebiliyoruz…”
Muhammet Karabacak (Gelişim Otizm Akademisi Genel Koordinatörü); “Çalıştıkça çocuktan geri dönüşler alıyorsunuz. Çocukların bakışları anlamlaşmaya başlıyor. Bir süre sonra size bağıran, çağıran tepki veren, etrafını rahatsız eden çocuktan, perde kalktığında çok daha güzellikler ortaya çıkmaya başlıyor. Tebessüm ediyor, gülüyor. Hayatın içerisine sizinle birlikte katılıyor. Çocuk başarıp, hayat karşısında engelleri tek tek aştıkça öz güveni yerine geliyor.Öz güveni yerine geldikçe de, öğrenmeye karşı tepkisi biraz daha azalmaya başlıyor. Bir süre sonra, öğrenmekle ilgili kendisi çaba sarf etmeye başlıyor. Böylece çocuğun hayatına gerçek bir dokunuş yapmış oluyorsunuz…”
