Sizce sınav bir son mudur? Peki ya çocuklarınız için? Onlar bu konu da ne düşünüyor acaba?
Ebeveyn için sınav tabi ki bir son değil bunu ebeveyn biliyor ama çocukları biliyor mu?
Çocuk için kendince sınav bir sonmuş gibi gelebiliyor. Sınavın ağırlığı üzerinde kendi içinde bir baskı hissediyor.
Sınav senesinde olan çocukların ve gençlerin bazen ailesinin baskın olmasından bazen de kendilerinin mükemmelliyetçiliğinden kaynaklı ki bu mükemmelliyetçilikte aileden kaynaklı oluyor genelde, sınava hazırlanma süreçleri sıkıntılı geçebiliyor.
Çocuklar bazen aralarında yarış haline girip hırslanıyor bazen ailelerinin zoruyla bazen de dediğim gibi mükemmelliyetçilik sonucunda yaşadıkları bu sınav stresi, psikolojik yada fiziksel olarak zararları olabiliyor maalesef.
Ailenin, çocuğun bu gibi durumlara düşmemesi için işin başından, önemli olanın çocuğun sağlığı ve iyiliği olduğunu, hiç bir sınavın onların sağlığından önemli olmadığını ve tevekkül kavramını genç çocuklarına anlatmaları gerekmekte.
Önümüzdeki aylarda LGS ve YKS’nin olacağı ve başvurularında çok kısa zaman da başlayacağı biliniyor.
Sınavın getirdiği bu stres sonucunda çocuk, zamanla hayattan zevk alamıyor ve içine kapanıyor. Ergenliğin de vermiş olduğu psikolojik değişkenliklerle birlikte bir bunalıma sürüklenebiliyor.
Aileye burada düşen şey dediğim gibi çocuklara hiçbir şeyin kendi sağlıklarından önemli olmadığı ve tevekkül kavramını anlatmaları, çocukları odalarına kapanmalarına fırsat vermeden hayatın günlük sorumluluğuna dahil etmeleri ve çocuklarının, onları dinlemediğini düşünse bile onlarla konuşmayı ve iletişim kurmayı bırakmamaları gerekiyor.





